Bulut

Ne anladım , ne gördüm

kahverenginin boku dünya...

Açtım gözlerimi

bilmediğim binbir acıya

Ağladım

susmamacasına ağladım

ciğerlerim yandı trajediden

etlerim sanki ayrıldı kemiklerimden

ağladım.

Gözümden gelen bu tuzlu şey de ne?

Ab-ı hayat mı?

Çürümüş, kokuşmuş bir su mu yoksa?

Boyum mu uzadı

gökler mi çekiştirdi beni yoksa?

Aşıklar ayrıldı

ben uzadım

Yiğit atlar öldü ve nankör kediler 

sadık köpekler, billur sesli bülbüller

öldü...

Ben uzadım.

Çok uzadım

haddinden fazla...

Kafamı göklere dayadım

ağırlığına dayanamadım

öylece bakakaldım.

Gözlerim büyüdü benim

Uzak vahalara daldım.