Bir balon olup uçmak.
Rüzgarları ardıma alarak
yağmurlarla dans etmek
usanmadan.
Hiç olmadığı kadar yükselmek
istiyorum.
İpim kimin elinde?
Her yükseldiğimde beni
en derinimi
kuyuya çeken o ip
kimin elinde?
İplerimi koparmak
güneşe varmak
ağırlıkları bin parçaya bölmek
dörtnala özgürlüğe koşmak...
Mavi gökyüzü mıknatısım.
Demirden beter ağırlığımla
çekiliyorum ona.
Mavi kadim ve sonsuz renk...
Kuşlar her kanat çırptığında
binlerce parça
yüz binlerce parça
kopuyor ve gidiyor içimden.
Yapraklar rüzgarla
her seviştiğinde
ben ben olmaktan çıkıyorum.
Bir deli poyraz
koparıyor ipimi.
Yükseliyorum
yükseldikçe
soğuyorum
Soğudukça yavaşlıyorum
ve ben koca balon
Her yavaşladığımda ölüyorum.
Ey arsız kaderin yazarı!
Güneşe kavuşabilecek miyim?
Yorumlar
Yorum Gönder