Bir damla suydu tüm aradığım.Bereket arıyorum çölüme.Kavrulmuş insan düşüncelerini kaynatacak çölüme.Neden yağmur yağmıyor,neden bereketim yok?Tanrım neden rahmetini gizliyorsun benden?Bir vaham vardı,tüm kıtlığa inat.Küçük bir hurma ağacım vardı.Sularım kurumuştu,kendim için bir şey istemiyordum.Ölmemeliydi ağacım.Ağacım umudumdu.Gölgesinde dinlenen seyyahlar onunla konuşurdu.Büyüyecektim hurma ağacımla,umudu kana kana içecektim kavrulan çölde.Sen de gelmedin umut.Vahamı seninle büyütecektim.Susamış yolcuları mısafir edecektik pınarımızda.Çölde yalnız kalmak çok zordur.Yılanlara fısıldadım,rüzgarlarla konuştum bir damla su için.Kaktüs iğnelerinde aradım umudu belki sokulmuşlardır diye,her seferinde ellerimin kanayacağını bildiğim halde.Issız çöllerde artık vahası ve umudu olmayan bir adamım.Umut etmek istedim,öğreten olmadı.Yaşatmak istedim vahamı,hayat veren kimse çıkmadı.
Bu gün ölü vahamı gömdüm.Tabiat fahişesi bir tek buna yardımcı oldu.Kumların altında kaldı ölü hurma ağacım.
Yağmur yağmadı,yağmayacak
Ağacım öldü,canlanmayacak
Tanrı bana küstü asla barışmayacak.
Göçtüm dünyadan
Umutlarım ve ağacımla
Ararsanız beni
Bulamazsınız çölde
Bulutlara hurma resmi çizerim kalemimle
Göçtüm ben dostlar
İflah olmam.
Yorumlar
Yorum Gönder