Silik

Bir hüzün  gelir oturur içine
tonajlı kamyonlar caddeyi döverken
Düşünürsün
İçini mi eziyor tüm bu ağırlık
yoksa şu bozuk asfaltı mı?
Tüm bu ağırlık..
Ruhun ne kadar dayanabilir bu baskıya?
Kolların birleşmez olur.
Zihnin hahamların esaretinde
Gözlerinde  hep bir sis perdesi
geceden
En acı tütünleri sararsın
Bayram havası
ciğerinde bir ince sızı
Sertliğin yatağı
bozkırın içindeki gri anılar
Asla
gitmiyor beyninin derinliklerinden
Soğuk rüzgar ve gece dolaşmaları
artık hissedemiyor tenin
burnun almıyor artık
taze ekmek kokusunu
Saat tik takları katline
binlerce methiye diziyor
Kalemler kırılmış
Mürekkepler kurumuş
Aydan sızan hafif ışık
boş sokaklar dostun
Üç blok yeter mi
her şeyi anlatmaya
dost sokaklara?
Gider gelirsin
Koca şehir
sadece açık hava hapishane.