Yalnızlaşmak Savaşı

               Bir gözlemci gibiyim dünyada,sadece seyrediyorum ve yorum yapıyorum.Her şeyin nedenini,sonucunu biliyorum ama hiç birine müdahale edemiyorum.Hayatım camdan akıp giden bir damla gibi akıp gidiyor ve benim yapabileceğim hiç bir şey yok.Çok komik,ağlanacak halime gülmem.İnsanlar dışarıdan baktığında mutlu sanırlar beni ama kimse bilmez içimde ölen zayıf köpekleri.Kimse bilmez yüreğimdeki afeti.Hiç bir müttefikim yoktur zihin savaşlarımda.Tüm olanlara rağmen hayatta kalmam gerçekten ilginç.İnsan dayanıklı bir varlık yoksa nasıl yaşar  her şeyi bilip ama bildiği şeye müdahale edemeden.Her günün sonunda kafamı yastığa koyduğumda başlayan savaşlarım günün ilk ışıklarıyla sona erer ya da ben öyle zannederim.Gün ışığı birazda olsa hafifletir acımı.Güneş gözümü alır,göremem savaşları.Sonra bir sigara yakarım hayatın tüm zorluğuna arkadan pikap zamana karşı işler.Ben yine yalnız hep yalnız...

Yorumlar