Kafa

Gelse belkide her şey daha güzel olurdu.Kimden bahsettiğimi sorarsanız kim olduğunu bilmiyorum aslında belki bir kişi yerine nesnede olabilir.Bazen bir tek sigara bazen aşık olunan insan bazen annenin bir sıcak gülümsemesi ya da bir babanın güven veren sesi.Belirli bir noktadan sonra gelmek ile gitmek ya da kalmak bir birine karışıyor.Arıyorsun ömrün boyunca arıyorsun.Bulduğundaysa aradığının o olmadığını anlayıp yeniden aramaya koyuluyorsun.Bu uğurda benliğinden ödünler verip hiç çekilmemesi gereken acılar çekiyorsun.Anlayamıyorsun bu döngüdeki amacı.Sonra bir an duruyorsun hayatının tüm boktanlığını ve hiçbir şeyin düzelmeyeceğini anlıyorsun.Bir türkü açıyorsun belki Neşet belki Muhlis diyorsun tüm bu anlamsızlıkla verdiğim mücadelede yalnız değilim.Bir sigara yakıp tüm dertlerini tütünlere fısıldıyorsun içindeki son gayretle yakıyorsun sigaranı dert dumanını içine kadar çekip sonsuz havaya gönderiyorsun ama  çektiğin her nefeste onlardan bir parça içinde geri dönmez şekilde kalıyor.İnsansın nereye kadar dayanabilirsin vücudun dayanmıyor,gözlerin görmek istemiyor,kulakların duymak istemiyor,hatta beynin bile düşünmek istemiyor işte o an göz kapakların tüm anlamları kitleyip seni  sonsuz dingin bir bataklığa dinlenmeye götürüyor.İşte  o bataklıktan hepinize  sonsuz lanet.